اگرچه من از این بازی آرزوها خوشم نیومده و اصراری نمی بینم هر وقت یه موضوع ساده پیش میاد اهالی وبلاگستان جمع بشن و هی همو چپ و راست هل بدن وسط میدون٬ به احترام قواعد نانوشته شهروندی و به دعوت محمود دستنوشته ها وارد میشم و در انتها از پنج نفر مجددا جهت نطق پشت تریبون آرزوهایمان دعوت به عمل میارم. ضمنا تاکید میکنم که میخوام صادقانه آرزوهام رو بنویسم تا هم بدونید آرزوهای قلبی من برای سال جدید نه تنها جذابیت عمومی نداره بلکه اگه احیانا سر و کله غول چراغ جادو به وبلاگ محقر ما افتاد٬ رو حساب رودروایسی خوانندگان٬ شانسم رو از دست نداده باشم.
غول چراغ جادوی عزیز؛ همانطور که احتمالا مستحضر هستید اینجانب سیروس کنایه از هستم به شدت مبتلا به درد بلاتکلیفی هستم و قطعا تایید می فرمایید که مرض مذکور از هر سرطان و کوفتی کشنده تر است. من از شما نمی خواهم که من را از بلاتکیفی نجات بدهید. فقط لطفا همت و شجاعت (که در حال حاضر بسیار ضروری به نظر می رسد) رهایی از این وضع رو به من اعطا فرمایید تا خودم به صلاحدید و انتخاب خودم خاکی به سر بریزم.
آقای غول؛ در سالی که می آید من باز اقدامات مذبوحانه ای جهت کسب روادید ممالک مستکبر جهانی انجام خواهم داد لذا عاجزانه خواهشمندم این روی ما را زمین مینداز و مهر ما را در دل غنسول و دربان غنسولگری ٬که معمولا شخص دوم سفارتخانه محسوب می شود٬ بیافکن.
غول جان؛ من جدا حوصله جنگ و خونریزی و بکش بکش ندارم. می دانم گاهی گزیری نیست از شمشیر و تفنگ اما خواهشا بی خیال امسال بشو و بگذار با همین تحریم و تهدید شورای امنیت خودمان بسوزیم و بسازیم.
غول عزیز و محترم؛ گاهی از دیدن یک بیمار -دروغ چرا؟ دوستان بیمار بیش از غریبگان- و درماندگی خودم دچار تالم بی حد و حصر می شوم. تو هم که گویا در شفا دادن مستاصلی. دستکم به من فرصتی بده تا راهی برای کاهش این همه درد پیدا کنم و عجالتا از تشدید آلام دوستان بیمارم در سال جدید دست بکش.
جناب غول؛ از خدا که پنهان نیست؛ از شما چه پنهان٬ این دل ما مدتی ست به قول متخصصین امور رایانه هنگ کرده است. توضیحا عرض می نمایم این هنگ با آن هنگی که تنگ سرهنگ قرار می گیرد٬ متفاوت است و چیزی ست در مایه های گریپاژی که عزیزان مکانیک می گویند. می دانم که الساعه اعلام می فرمایید که مشکل شد دو تا! خوب؛ هنگ یا گریپاژ گویا به زبان مشتریان سر گذر چهارراه سیروس که معبر لات جماعت و چاقو کشهاست و اصولا هرگونه تشابه اسمی تصادفی می باشد٬ می شود همان فچل شدن. ای بابا! مگر شما چند سال است که از آن چراغتان خارج نشده اید که حتی نمی دانید فچالت یعنی چه! چطور است کلا بی خیال این آرزو بشویم و به جایش آرزو کنیم شما خلاصی پیدا کنید از آن سوراخ دود گرفته که هم برازنده قامت رعنایتان نیست و هم شما را از سیاحت شرق و غرب محروم کرده است. هرچند در این ایام بیرون و درون چراغ خیلی فرقی ندارد چون طی الارض پول می خواهد و ویزا و دلی خوش.
ارادتمند؛ سیروس
سوسکی رو در وهله اول میخوام دعوت کنم به بازی. بعد سهیل رو که تو این دو سال از آرزوهاش نشنیدم البته مشروط به این که این پست رو فارسی بذاره. گیلاس خانوم هم برام جالبه از آرزو بگه. علی مقیمی که گمونم دیگه چیزای جدید بخواد. و این زن عجیب و غیر عادی فرنگ نشین!
حضرت احمدی نژاد همین چند وقت پیش می گفت ایران قدرتهای جهانی رو منزوی کرده. قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل هم تصویب شد و امریکا و دیگر قدرتهای منزوی جهان تونستند بدون حتی یک رای مخالف محض دلخوشی من و شما٬ حرف خودشون رو به کرسی بنشونن.
به همین دلیل از صبح تا حالا رادیو تلوزیون ایران در حال انعکاس اخبار اعترافات ملوانان انگلیسی و شبکه فاکس نیوزه. گویا قایق سوارای انگلیسی اعتراف کردن که به آب ما تجاوز کردن و فاکس نیوز هم اعتراف کرده امریکا چوب لا چرخ ویزای امریکای رییس جمهورمون گذاشته. رییس جمهور در مصاحبه با شبکه فرانسوی گفته که برید تو خیابون و ببینید مردم شبیه منن. من شخصا تایید میکنم و به خبرنگار فرانسوی عارضم که منم ویزا می خواستم که بهم ندادن!
روسیه همون جور که قبلا قول داده بود جلوی تصویب قطعنامه شدید علیه ایران رو گرفت و در پاسخ به دوستان ایرانی گفت: منوچ جون این که شدید نیست؛ حالا کجاشو دیدی...
گروه ۱+۵ بعد از صدور قطعنامه به شدت از ایران عذرخواهی کرد و صراحتا اعلام نمود که یه چیز بد بو و بد مزه ای نوش جان کرده که قطعنامه صادر کرده و اصولا منظوری نداشته و از دستش در رفته و خلاصه گفته بیا بشینیم حالا یه خرده تلطیف کنیم فضا رو!
ما جوانان ایرانی هستیم! همونها که هر روز دارن تو هر گورستونی ازمون حرف میزنن. ما ۱۰ سال پیش هم جوانان ایرانی بودیم که هی دربارمون حرف زدند و بهمون وعده دادن. ۱۰ سال دیگه باز دارن از جوانان ایرانی حرف میزنند ولی ما دیگه جوون نیستیم.
